Parallelhandel, wat is dat eigenlijk?

Het begrip parallelhandel houdt de gemoederen van de merkhouders en handel al jarenlang bezig. Er is de laatste jaren veel over geprocedeerd. Vele rechtelijke uitspraken hebben het leerstuk van uitputting prachtig ingekleurd.

Parallelhandel is het zonder toestemming van een merkhouder importeren en doorverkopen van merkartikelen die zijn bestemd voor een andere markt dan de merkhouder heeft voorzien. Het gaat hierbij wel altijd om originele producten. Deze worden verhandeld in kleine webshops of via Marktplaats of Bol.com. Ook treffen wij deze artikelen in de grootste winkelketens aan, veelal in de ons welbekende drogisterijen en  supermarkten.

Omdat een parallelhandelaar geen distributieovereenkomst heeft gesloten met een merkhouder is deze niet is gebonden aan zo’n selectief distributiecontract. Hierdoor kan hij de artikelen vaak aanmerkelijk goedkoper aanbieden dan een selectieve distributeur.

Voor de consument is dat fijn. Er is veel keuze, de kwaliteit is hoog en de prijzen zijn altijd lager bij de officiële resellers. Voor de merkhouder is dat minder prettig omdat hij beducht is voor reputatieverlies en klagende distributeurs. Deze zien immers hun omzet teruglopen.

Uitputting

Een belangrijk punt van aandacht is het beginsel van uitputting. Hiervan is er sprake als de merkproducten door de merkhouder zelf of met diens toestemming binnen de Europese Economische Ruimte (EER) in het verkeer zijn gebracht. Dit ziet op het uitgangspunt in het merkenrecht dat de merkhouder het exclusieve recht heeft om te bepalen in welk gebied hij de merken wil verhandelen. Vaak zit er verschil in smaak en/of kwaliteit van de merkproducten. Dit is vaak ingegeven door demografie en cultuurverschillen. Een gegeven is dat resellers vaak met grote restpartijen blijven zitten die dan in het parallelle circuit worden aangeboden tegen bodemprijzen.

De parallelhandel kan van dit margeverschil profiteren en de producten in hun (web)winkels aanbieden voor een lage(re) prijs. Door deze verhandeling zijn de merkrechten op deze artikelen in vele gevallen uitgeput. De producten kunnen dan vrij binnen de EER worden verhandeld/circuleren. De merkhouder kan hier niets tegen doen, behalve het expliciet verbieden van deze vorm van dumping door strenge contractuele bedingen op te nemen voor de resellers. Hierbij moet de merkhouder echter wel rekening houden met mededingingsrechtelijke aspecten, waarover in een latere blog meer.

Bewijslast

Wat te doen als de merkhouder zich bij u meldt en aangeeft dat u met de verhandeling van diens merkartikelen inbreuk maakt op diens merkrechten? Dan moet u kunnen aantonen dat de merkrechten zijn uitgeput. Dat kan best lastig zijn. Enkele tips kunnen u daarbij helpen. Zo kunt u bij uw leverancier altijd vragen om de garantie (schriftelijk) dat de artikelen zijn uitgeput. Met deze garantie kunt u het stokje doorgeven aan de voorman als de merkhouder zich bij u meldt. Let er daarbij wel op dat de merkhouder eerst moet aangeven over welke specifieke artikelen (EAN-codes of QR-codes) het gaat. Vraag daar expliciet naar voordat u de naam van uw voorman afgeeft. Alleen dan moet u aan hun verzoek voldoen. In veel gevallen zijn de verzoeken van merkhouders niet (goed) onderbouwd en kunt u deze naast u neer leggen.

Decoderen

Men beschuldigt regelmatig parallelhandelaren van decoderen. Het verwijderen van codes aangebracht op de artikelen en/of de verpakking is wel aan regels onderworpen. Productcodes en shelf-life codes mogen niet worden verwijderd of beplakt. Wel mag u uw eigen leverancierscode aanbrengen op de verpakking of over de code van de oorspronkelijke leverancier. Sinds enige tijd worden ook RFID technieken gebruikt om parallelhandel tegen te gaan.

Meer weten?

Hebt u vragen naar aanleiding van dit artikel of bent u benaderd door een merkhouder en weet u niet hoe te handelen? Neem dan gerust contact op met ons kantoor. Wij helpen u graag verder!

 

Parallelhandel
Geplaatst op 18 juni 2019 door Harry Smeltekop